Logistyka & Dystrybucja  
   Strona główna    Oferta - usługi logistyczne    Lokalizacje magazynów    Informacje z rynku    Słownik    Ciekawostki    Ogłoszenia    Kontakt    Mapa serwisu
» USTAWA PRAWO PRZEWOZOWE
 

USTAWA Prawo przewozowe

USTAWA

z dnia 15 listopada 1984 r.

Prawo przewozowe.

(tekst jednolity)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. (1) Ustawa reguluje przewóz osób i rzeczy, wykonywany odpłatnie na podstawie

umowy, przez uprawnionych do tego przewoĽników, z wyj±tkiem transportu morskiego,

lotniczego i konnego.

2. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do przewozu nieodpłatnego wykonywanego

przez przewoĽnika.

3. Przepisy ustawy stosuje się do przewozów międzynarodowych, jeżeli umowa

międzynarodowa nie stanowi inaczej.

Art. 2. (2) 1. PrzewoĽnik jest obowi±zany podać do publicznej wiadomoci zakres swojego

działania, a w szczególnoci adresy punktów odprawy i sposób zawierania umowy przewozu.

2. PrzewoĽnik wykonuj±cy regularne przewozy osób jest obowi±zany w szczególnoci podać

do publicznej wiadomoci rozkład jazdy rodków transportowych przez zamieszczenie informacji

na wszystkich dworcach i przystankach wymienionych w rozkładzie jazdy.

3. PrzewoĽnicy wykonuj±cy regularne przewozy osób s± obowi±zani do okresowej

aktualizacji i publikowania informacji o wykonywanej komunikacji.

Art. 3. 1. W zakresie podanym do wiadomoci publicznej przewoĽnik jest obowi±zany do

przewozu osób i rzeczy.

2. PrzewoĽnik jest obowi±zany użyć ¶rodków transportowych odpowiednich do danego

przewozu.

Art. 4. PrzewoĽnik może wydawać regulaminy okrelaj±ce warunki obsługi podróżnych,

odprawy oraz przewozu osób i rzeczy.

Art. 5. PrzewoĽnik może powierzać wykonanie przewozu innym przewoĽnikom na całej

przestrzeni przewozu lub jej czę¶ci, jednakże ponosi odpowiedzialno¶ć za ich czynnoci jak za

swoje własne.

Art. 6. 1. Przewóz może być wykonywany przez kilku przewoĽników tej samej lub różnej

gałęzi transportu na podstawie jednej umowy przewozu i jednego dokumentu przewozowego;

odpowiedzialno¶ć przewoĽników jest solidarna.

2. W sprawach nie uregulowanych odrębnie stosuje się przepisy obowi±zuj±ce przewoĽnika

na przestrzeni wykonywanego przez niego przewozu.

3. PrzewoĽnik, który zapłacił odszkodowanie, ma roszczenie zwrotne do przewoĽnika

ponosz±cego odpowiedzialno¶ć za okolicznoci, z których szkoda wynikła. Jeżeli okolicznoci

tych ustalić nie można, odpowiedzialno¶ć ponosz± wszyscy przewoĽnicy stosownie do wysokoci

przypadaj±cego im przewoĽnego; od odpowiedzialnoci jest wolny przewoĽnik, który udowodni,

_e szkoda nie powstała w czasie wykonywania przez niego przewozu.

Art. 7. PrzewoĽnik jest zwolniony od obowi±zku przewozu, jeżeli:

1) zachodz± uniemożliwiaj±ce przewóz okolicznoci, których przewoĽnik nie mógł unikn±ć ani

zapobiec ich skutkom,

2) klient nie zastosował się do przepisów przewozowych,

3) ze względu na przedmiot przewozu nie ma możliwoci jego wykonania przy użyciu

posiadanych rodków i urz±dzeń transportowych.

Art. 8. 1. Obowi±zek przewozu może być ograniczony przez:

1) ministra właciwego do spraw transportu, a w odniesieniu do wojewódzkiego, powiatowego

albo gminnego transportu zbiorowego odpowiednio przez wojewodę, starostę, wójta albo

burmistrza (prezydenta miasta) - ze względu na potrzeby obronnoci lub bezpieczeństwa

państwa b±dĽ w wypadku klęski żywiołowej,

2) przewoĽnika - w razie klęski żywiołowej, przerwy w eksploatacji, szczególnych trudnoci

spowodowanych przez klienta, z przyczyn ekonomicznych, których przewoĽnik nie mógł

przewidzieć, jak równie_ z uwagi na bezpieczeństwo ruchu za zgoda i na warunkach

ustalonych przez:

a) ministra właciwego do spraw transportu albo wojewodę - w odniesieniu do

przewoĽników, wobec których odpowiednio minister albo wojewoda pełni funkcje organu

założycielskiego,

b) ministra właciwego do spraw Skarbu Państwa - w odniesieniu do przewoĽników, wobec

których minister pełni funkcje organu założycielskiego albo wykonuje uprawnienia z akcji

lub udziałów,

c) marszałka województwa albo starostę - w odniesieniu do przewoĽników, wobec których

odpowiednio zarz±d województwa albo powiatu wykonuje uprawnienia z akcji lub

udziałów,

d) (3) organ wykonawczy gminy lub powiatu - w odniesieniu do odpowiednio gminnego lub

powiatowego transportu zbiorowego.

Zgoda nie jest wymagana, jeżeli ograniczenie obowi±zku przewozu następuje na okres nie

dłuższy ni_ 7 dni.

2. Ograniczenia mog± polegać na całkowitym lub czę¶ciowym zawieszeniu przewozu,

wył±czeniu z przewozu okrelonych kategorii przesyłek, relacji przewozowych lub punktów

odprawy, zawieszeniu przewozu we wskazanych dniach albo uzależnieniu przewozu od

spełnienia okrelonych warunków.

3. Ograniczenia przewozu podaje się do wiadomoci publicznej w sposób zwyczajowo

przyjęty.

Art. 9. 1. Minister właciwy do spraw transportu może nałożyć na przewoĽnika obowi±zek

zawarcia umowy o wykonanie zadania przewozowego, jeżeli jest to niezbędne ze względu na

potrzeby obronnoci lub bezpieczeństwa państwa b±dĽ w przypadku klęski żywiołowej.

2. W przypadku klęsk żywiołowych obowi±zek, o którym mowa w ust. 1, może nałożyć

odpowiednio wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa.

3. W wypadkach okrelonych w ust. 1 i 2 organ nakładaj±cy obowi±zek zapewnia

przewoĽnikowi rodki finansowe niezbędne do wykonania nałożonego zadania lub wskazuje

podmiot, który na podstawie umowy z przewoĽnikiem zapewni rodki finansowe na wykonanie

tego zadania.

Art. 9a. (4) W przypadku wyst±pienia poważnych zakłóceń na rynku usług przewozowych w

żegludze ródl±dowej, w tym nadmiernej podaży usług przewozowych, minister właciwy do

spraw transportu może, w drodze rozporz±dzenia, wprowadzić ograniczenia w przewozie rzeczy

w żegludze ródl±dowej, okrelaj±c czas ich obowi±zywania oraz zakres przedmiotowy lub

terytorialny ich stosowania, bior±c pod uwagę ¶rodki podjęte przez Komisje Europejska na

podstawie właciwych przepisów Unii Europejskiej.

Art. 10. (skrelony).

Art. 11. 1. PrzewoĽnik jest obowi±zany podać do publicznej wiadomoci, w sposób

zwyczajowo przyjęty, ustalone lub stosowane przez niego taryfy lub cenniki.

2. PrzewoĽnik zapewnia zainteresowanym bezpłatny wgl±d do obowi±zuj±cych go

przepisów przewozowych.

Art. 11a. 1. PrzewoĽnik wykonuj±cy regularne przewozy międzynarodowe w transporcie

kolejowym lub drogowym jest obowi±zany do uzgadniania z właciwym miejscowo organem

celnym rozkładów jazdy rodków przewozowych, a zwłaszcza czasu i miejsca przekroczenia

przez te rodki granicy państwowej oraz czasu ich postoju w przejciach granicznych.

2. (5) W międzynarodowej żegludze ródl±dowej obowi±zek, o którym mowa w ust. 1, ci±ży

na podmiotach zarz±dzaj±cych granicznymi przejciami rzecznymi.

3. (6) W międzynarodowej żegludze ródl±dowej oraz międzynarodowym transporcie

kolejowym podmioty wymienione w ust. 1 i 2 obowi±zane s± do niezwłocznego powiadomienia

właciwych miejscowo organów celnych o wszystkich wypadkach przekraczania granicy przez

rodki przewozowe poza rozkładem jazdy.

 

Art. 12. (7) (uchylony).

Rozdział 2

Przewóz osób i przesyłek bagażowych

Art. 13. (skrelony).

Art. 14. 1. PrzewoĽnik jest obowi±zany do zapewnienia podróżnym odpowiednich

warunków bezpieczeństwa i higieny oraz wygody i należytej obsługi.

2. PrzewoĽnik powinien podejmować działania ułatwiaj±ce korzystanie ze rodków

transportowych, punktów odprawy, przystanków i peronów osobom niepełnosprawnym, w tym

równie_ poruszaj±cym się na wózkach inwalidzkich.

Art. 15. 1. Podróżny jest obowi±zany do przestrzegania przepisów porz±dkowych

obowi±zuj±cych w transporcie.

2. Osoby zagrażaj±ce bezpieczeństwu lub porz±dkowi w transporcie mog± być nie

dopuszczone do przewozu lub usunięte ze rodka transportowego.

3. Osoby uci±żliwe dla podróżnych lub odmawiaj±ce zapłacenia należnoci za przewóz mog±

być usunięte ze rodka transportowego, chyba że naruszałoby to zasady współżycia społecznego.

4. Minister właciwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właciwym do spraw

administracji publicznej może okrelić, w drodze rozporz±dzenia, przepisy porz±dkowe zwi±zane

z przewozem osób i bagażu rodkami transportu publicznego, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6.

5. W odniesieniu do gminnego transportu zbiorowego oraz przewozów osób i bagażu

taksówkami przepisy porz±dkowe okrela rada gminy, a na terenie miasta stołecznego Warszawy

- Rada miasta stołecznego Warszawy.

6. W odniesieniu do powiatowego transportu zbiorowego przepisy porz±dkowe okrela rada

powiatu, a w odniesieniu do wojewódzkiego transportu zbiorowego - sejmik województwa.

7. Rada gminy (Rada miasta stołecznego Warszawy) może wprowadzić obowi±zek

stosowania dodatkowych oznaczeń i dodatkowego wyposażenia technicznego w odniesieniu do

taksówek.

Art. 16. 1. Umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd lub spełnienie

innych okrelonych przez przewoĽnika warunków dostępu do rodka transportowego, a w razie

ich nieustalenia - przez samo zajęcie miejsca w rodku transportowym.

2. W bilecie na przejazd okrela się wysoko¶ć należnoci za przejazd oraz dane potrzebne do

ustalenia zakresu uprawnień podróżnego.

Art. 17. 1. Podróżny może zmienić umowę przewozu lub odst±pić od niej przed

rozpoczęciem podróży albo w miejscu zatrzymania rodka transportowego na drodze przewozu.

2. Zmiana umowy przewozu może dotyczyć:

1) terminu odjazdu,

2) miejscowoci przeznaczenia,

3) klasy rodka transportowego.

3. W celu dokonania zmian, o których mowa w ust. 2, podróżny powinien uzyskać od

przewoĽnika odpowiednie powiadczenie oraz ewentualnie otrzymać zwrot lub dopłacić żnice

należnoci.

4. Podróżnemu, który odst±pił od umowy przewozu albo którego na podstawie art. 15 nie

dopuszczono do przewozu lub usunięto ze rodka transportowego, przysługuje zwrot należnoci

stosowny do nie wykorzystanego wiadczenia przewozowego po potraceniu czę¶ci należnoci

(odstępnego). Potracenia nie stosuje się, jeżeli podróżny odst±pi od umowy przewozu z przyczyn

występuj±cych po stronie przewoĽnika.

5. Przepisy ust. 1-4 nie dotycz± komunikacji komunalnej.

Art. 18. 1. Jeżeli przed rozpoczęciem przewozu lub w czasie jego wykonywania zaistniej±

okolicznoci uniemożliwiaj±ce jego wykonanie zgodnie z treci± umowy, przewoĽnik jest

obowi±zany niezwłocznie powiadomić o tym podróżnych oraz zapewnić im bez dodatkowej

opłaty przewóz do miejsca przeznaczenia przy użyciu własnych lub obcych ¶rodków

transportowych (przewóz zastępczy).

2. W razie przerwy w ruchu lub utraty poł±czenia przewidzianego w rozkładzie jazdy,

podróżnemu przysługuje zwrot należnoci za cały przerwany przejazd, a ponadto może on

bezpłatnie powrócić do miejsca wyjazdu, chyba że przewoĽnik nie ma możliwoci

zorganizowania takiego przewozu.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przejazdów odbywanych na podstawie biletów

uprawniaj±cych do przejazdów wielokrotnych oraz w zbiorowej komunikacji komunalnej.

Art. 19. Umowę grupowego przewozu osób zawiera z przewoĽnikiem organizator takiego

przewozu, zwany dalej "organizatorem".

Art. 20. (skreslony).

Art. 21. W grupowym przewozie osób do obowi±zków organizatora należy nadzór nad

przestrzeganiem przez uczestników przewozu grupowego przepisów porz±dkowych; organizator

i uczestnik ponosz± odpowiedzialno¶ć solidarna za wyrz±dzone szkody w mieniu przewoĽnika,

chyba że strony umówi± się inaczej.

Art. 22. Do grupowego przewozu osób stosuje się odpowiednio przepisy art. 17 i 18.

Art. 23. 1. Podróżny może zabrać ze sob± do rodka transportowego rzeczy, jak równie_

oddać je do przewozu jako przesyłkę bagażowa.

2. Z przewozu okre¶lonego w ust. 1 s± wył±czone:

1) rzeczy, których przewóz jest zabroniony na podstawie odrębnych przepisów,

2) rzeczy niebezpieczne lub mog±ce wyrz±dzić szkodę osobom lub mieniu,

3) zwłoki i szcz±tki zwłok ludzkich.

3. W razie uzasadnionego podejrzenia, przewoĽnik może sprawdzić, czy zawarto¶ć przesyłki

bagażowej nie narusza przepisu ust. 2; jeżeli podróżny nie zgłosi się do uczestnictwa w

sprawdzeniu lub nie można go odszukać, sprawdzenia dokonuje się w obecnoci osób

zaproszonych do tej czynnoci przez przewoĽnika.

4. W razie ujawnienia naruszenia przepisu ust. 2 koszty zwi±zane ze sprawdzeniem przesyłki

ponosi podróżny.

Art. 24. 1. PrzewoĽnik przyjmuje przesyłki bagażowe w punktach odprawy podanych do

wiadomoci publicznej lub bezporednio w rodku transportowym, którym przesyłka ma być

przewieziona.

2. PrzewoĽnik ustala masę i liczbę sztuk przesyłki oraz przypadaj±ce do zapłaty należnoci

przewozowe i w dowód przyjęcia przesyłki do przewozu oraz opłacenia należnoci wydaje

podróżnemu kwit bagażowy.

3. Przy nadaniu przesyłki bagażowej bezporednio do rodka transportowego masa przesyłki

może być dla celów taryfowych okrelona szacunkowo.

4. PrzewoĽnik może odmówić przyjęcia jako przesyłki bagażowej rzeczy, które ze względu

na ich stan lub właciwoci mog± ulec w czasie przewozu uszkodzeniu lub zniszczeniu, jeżeli ich

opakowanie jest niewystarczaj±ce, albo przy których brak wymaganego opakowania. W razie

przyjęcia takich rzeczy do przewozu przewoĽnik zamieszcza o tym odpowiednia wzmiankę w

kwicie bagażowym.

Art. 25. 1. Kwit bagażowy powinien zawierać dane niezbędne do ustalenia tożsamoci

przesyłki oraz wysoko¶ć należnoci przewozowych.

2. Umowę przewozu przesyłki bagażowej uważa się za zawarta z chwila przekazania

przesyłki przewoĽnikowi i przyjęcia przez podróżnego kwitu bagażowego.

Art. 26. PrzewoĽnik jest obowi±zany do wykonania czynnoci ładunkowych w

wyznaczonych punktach odprawy (art. 24 ust. 1), chyba że przesyłka bagażowa jest nadawana

bezporednio do rodka transportowego lub z niego wydawana.

Art. 27. 1. Podróżny może zadeklarować warto¶ć całej przesyłki bagażowej lub każdej jej

sztuki oddzielnie; deklarowana warto¶ć nie powinna przewyższać rzeczywistej wartoci

przesyłki.

2. PrzewoĽnik może sprawdzić zgodno¶ć deklarowanej wartoci z rzeczywist± i w wypadku

zastrzeżeń zaznaczyć to w kwicie bagażowym.

3. W razie sporu co do wysokoci deklarowanej wartoci przesyłki, podróżny może zaż±dać,

aby jej warto¶ć okrelił rzeczoznawca. Jeżeli deklarowana warto¶ć przewyższa więcej niż o

dwadziecia procent warto¶ć ustalona przez rzeczoznawcę, koszty ekspertyzy ponosi podróżny.

Art. 28. 1. PrzewoĽnik jest obowi±zany ogłosić w rozkładach jazdy lub w inny odpowiedni

sposób ograniczenia możliwoci przewozu przesyłek bagażowych w poszczególnych kursach

rodków transportowych przeznaczonych do przewozu osób.

2. Podróżny może wskazać kurs lub kursy rodków transportowych, którymi przesyłka

bagażowa ma być przewieziona; w przeciwnym razie przewozu dokonuje się w pierwszym

możliwym kursie.

3. PrzewoĽnik może odmówić przyjęcia przesyłki bagażowej na wskazany przez podróżnego

kurs rodka transportowego, jeżeli załadowanie jej mogłoby opóĽnić odjazd tego rodka.

4. (skrelony).

5. Jeżeli przeszkoda w przewozie powstała z przyczyn występuj±cych po stronie

przewoĽnika, podróżny może ż±dać:

1) zwrotu przesyłki do miejsca nadania lub wydania przesyłki w miejscu powstania przeszkody;

w takich wypadkach przepis art. 18 ust. 2 stosuje się odpowiednio,

2) przewozu przesyłki do miejsca przeznaczenia inna droga; w takim wypadku przewoĽnikowi

nie przysługuj± dodatkowe należnoci.

W razie braku możliwoci zawiadomienia podróżnego o przeszkodzie w przewozie lub

nieotrzymania od niego odpowiedniego polecenia, przewozu dokonuje się zgodnie z przepisem

pkt 2.

Art. 29. 1. Termin przewozu przesyłki bagażowej okrela sie według rozkładu jazdy rodka

transportowego, którym przesyłka ma być przewieziona, a dla przesyłek wydawanych w

punktach odprawy - z doliczeniem czasu niezbędnego na przygotowanie przesyłki do wydania,

nie więcej jednak ni_ 1 godziny.

2. Termin przewozu przesyłki bagażowej przedłuża się, jeżeli przewoĽnik nie ponosi winy, o

okres jej zatrzymania wskutek:

1) sprawdzenia przesyłki stosownie do przepisu art. 23 ust. 3, gdy stwierdzono w niej rzeczy

wył±czone z przewozu,

2) wykonywania czynnoci wymaganych w przepisach szczególnych,

3) zmiany umowy przewozu lub przeszkody w przewozie,

4) ograniczeń wprowadzonych na podstawie przepisu art. 8.

3. OpóĽnienie w dostarczeniu przesyłki bagażowej liczy się od zgłoszenia ż±dania jej

wydania po upływie terminu okrelonego w ust. 1, z uwzględnieniem okresów zatrzymania

okrelonych w ust. 2.

Art. 30. 1. PrzewoĽnik wydaje przesyłkę bagażowa posiadaczowi kwitu bagażowego za jego

zwrotem i nie jest obowi±zany do sprawdzenia, czy osoba zgłaszaj±ca się z kwitem bagażowym

jest uprawniona do odbioru przesyłki.

2. PrzewoĽnik może wydać przesyłkę bagażowa osobie, która nie może okazać kwitu

bagażowego, lecz udowodni swoje uprawnienia do odbioru; w razie w±tpliwoci przewoĽnik

może ż±dać odpowiedniego zabezpieczenia.

3. W razie opóĽnienia w przewozie przesyłki bagażowej przewoĽnik jest obowi±zany, na

ż±danie posiadacza kwitu bagażowego, odnotować w tym dokumencie datę i godzinę ż±dania

wydania przesyłki, a następnie zawiadomić go o nadejciu przesyłki.

Art. 31. Do odst±pienia podróżnego od umowy przewozu przesyłki bagażowej stosuje się

odpowiednio przepisy art. 17.

Art. 32. Do przesyłek bagażowych nadawanych przez organizatora przewozu grupowego

stosuje się odpowiednio przepisy art. 23-28, z wyj±tkiem przepisu art. 25 ust. 2.

Art. 33. Przesyłkę bagażowa, która nie nadeszła do miejsca przeznaczenia w ci±gu 14 dni po

upływie terminu przewozu, uważa się za utracona.

Art. 33a. 1. PrzewoĽnik lub osoba przez niego upoważniona, legitymuj±c się

identyfikatorem umieszczonym w widocznym miejscu, może dokonywać kontroli dokumentów

przewozu osób lub bagażu.

2. Identyfikator, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać co najmniej następuj±ce

informacje:

1) nazwę przewoĽnika,

2) numer identyfikacyjny osoby dokonuj±cej kontroli dokumentów przewozu osób lub bagażu,

3) zdjęcie kontroluj±cego,

4) zakres upoważnienia,

5) okres ważnoci,

6) pieczęć i podpis wystawcy (przewoĽnika).

3. (8) W razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoĽnik lub osoba

przez niego upoważniona pobieraj± właciw± należno¶ć za przewóz i opłatę dodatkowa albo

wystawiaj± wezwanie do zapłaty.

3a. (9) W razie stwierdzenia braku ważnego dokumentu powiadczaj±cego uprawnienie do

bezpłatnego albo ulgowego przejazdu przewoĽnik lub osoba przez niego upoważniona pobieraj±

właciw± należno¶ć za przewóz i opłatę dodatkowa albo wystawiaj± wezwanie do zapłaty.

Pobrana należno¶ć za przewóz i opłata dodatkowa, po uiszczeniu opłaty manipulacyjnej

odpowiadaj±cej kosztom poniesionym przez przewoĽnika, podlegaj± zwrotowi, a w przypadku

wezwania do zapłaty - umorzeniu, w przypadku udokumentowania przez podróżnego, nie póĽniej

ni_ w terminie 7 dni od dnia przewozu, uprawnień do bezpłatnego lub ulgowego przejazdu.

3b. (10) W razie posiadania przez podróżnego ważnego dokumentu przewozu, którego nie

miał podczas przejazdu, do zwrotu i umarzania należnoci za przewóz i opłaty dodatkowej

stosuje się przepis ust. 3a zdanie drugie.

3c. (11) PrzewoĽnik może okrelić w regulaminie przewozu lub taryfie obniżenie wysokoci

opłaty dodatkowej w razie natychmiastowego jej uiszczenia lub w terminie wyznaczonym w

wezwaniu do zapłaty.

4. PrzewoĽnik lub osoba przez niego upoważniona ma prawo:

1) w razie odmowy zapłacenia należnoci - ż±dać okazania dokumentu umożliwiaj±cego

stwierdzenie tożsamoci podróżnego,

2) w razie odmowy zapłacenia należnoci i niemożnoci ustalenia tożsamoci podróżnego -

zwrócić się do funkcjonariusza Policji i innych organów porz±dkowych, które maja, zgodnie

z przepisami prawa, uprawnienia do ustalania tożsamoci osób, o podjecie czynnoci

zmierzaj±cych do ustalenia tożsamoci podróżnego,

3) w razie uzasadnionego podejrzenia, że dokument przewozu albo dokument uprawniaj±cy do

przejazdu bezpłatnego lub ulgowego jest podrobiony lub przerobiony - zatrzymać dokument

za pokwitowaniem oraz przesłać go prokuratorowi lub Policji, z powiadomieniem wystawcy

dokumentu.

Art. 34. (12) Minister właciwy do spraw transportu okreli, w drodze rozporz±dzenia, tre¶ć

rozkładów jazdy, sposób i terminy ich ogłaszania oraz aktualizacji, jak równie_ warunki

ponoszenia kosztów zwi±zanych z zamieszczaniem informacji dotycz±cych rozkładów jazdy oraz

podawaniem rozkładów jazdy do publicznej wiadomoci, maj±c na uwadze zróżnicowanie

wysokoci kosztów przewoĽników w zależnoci od ich udziału w przewozach.

Art. 34a. (13) 1. Minister właciwy do spraw transportu okreli, w drodze rozporz±dzenia:

1) sposób ustalania wysokoci opłat dodatkowych pobieranych w razie:

a) braku odpowiedniego dokumentu przewozu,

b) braku ważnego dokumentu powiadczaj±cego uprawnienie do bezpłatnego albo ulgowego

przejazdu,

c) niezapłacenia należnoci za zabrane ze sob± do rodka przewozu rzeczy lub zwierzęta

albo naruszenia przepisów o ich przewozie,

d) spowodowania, bez uzasadnionej przyczyny, zatrzymania lub zmiany trasy rodka

transportu

- maj±c na uwadze zróżnicowanie wysokoci opłat dodatkowych w zależnoci od strat

poniesionych przez przewoĽnika i powodu nałożenia opłaty dodatkowej;

2) sposób ustalania wysokoci przysługuj±cej przewoĽnikowi opłaty manipulacyjnej, majac na

uwadze ponoszone koszty czynnoci zwi±zanych ze zwrotem lub umorzeniem opłaty

dodatkowej.

2. W odniesieniu do transportu zbiorowego, gminnego, powiatowego i wojewódzkiego,

przepisy, o których mowa w ust. 1, okrelaj± odpowiednio rada gminy, rada powiatu albo sejmik

województwa, a w miecie stołecznym Warszawie - Rada miasta stołecznego Warszawy.

Rozdział 3

Przewóz przesyłek towarowych

Art. 35. 1. Przesyłkę towarowa stanowi± rzeczy przyjęte do przewozu na podstawie jednego

listu przewozowego lub innego dokumentu przewozowego, zwanego dalej także "listem

przewozowym".

2. Rodzaje przesyłek w zależnoci od masy lub objętoci oraz ze względu na termin

przewozu okrela taryfa lub cennik.

Art. 36. 1. Z przewozu s± wył±czone rzeczy:

1) których przewóz jest zabroniony na podstawie odrębnych przepisów,

2) które z powodu swoich rozmiarów, masy lub innych właciwoci albo ze względu na

urz±dzenia przewoĽnika lub warunki drogowe danej gałęzi transportu nie nadaj± się do

przewozu rodkami transportowymi,

3) niebezpieczne w rozumieniu odrębnych przepisów, chyba _e zostały dopuszczone do

przewozu na warunkach szczególnych.

2. (14) Minister właciwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właciwym do

spraw wewnętrznych, ministrem właciwym do spraw zdrowia oraz ministrem właciwym do

spraw rolnictwa, w drodze rozporz±dzenia, może okrelać szczególne warunki przewozu:

1) rzeczy łatwo psuj±cych się,

2) zwłok i szcz±tków zwłok ludzkich,

3) żywych zwierz±t

- maj±c na względzie zapewnienie bezpieczeństwa przewozu, wymaganych warunków przewozu

oraz warunków sanitarnych dla zapewnienia ochrony zdrowia i rodowiska.

Art. 37. (skrelony)

Art. 38. 1. Nadawca składa przewoĽnikowi na przesyłkę towarowa list przewozowy, a jeżeli

przy danym rodzaju przewozu jest to powszechnie przyjęte, w inny sposób dostarcza informacji

niezbędnych do prawidłowego wykonania przewozu.

2. W licie przewozowym nadawca zamieszcza:

1) nazwę i adres nadawcy, jego podpis oraz okrelenie placówki przewoĽnika zawieraj±cej

umowę,

2) miejsce przeznaczenia przesyłki oraz nazwę i adres odbiorcy,

3) okrelenie rzeczy, masy, liczby sztuk przesyłki, sposobu opakowania i oznaczenia,

4) inne wskazania i owiadczenia, wymagane albo dopuszczone zgodnie z przepisami ze

względu na warunki danej umowy lub sposób rozliczeń.

Art. 39. 1. Nadawca doł±cza do listu przewozowego dokumenty wymagane w przepisach

szczególnych, a w razie niemożnoci ich doł±czenia dostarcza je w odpowiednim czasie w

miejscu załatwiania wymaganych czynnoci, zamieszczaj±c w licie przewozowym odpowiednia

wzmiankę o doł±czeniu dokumentów lub miejscu ich złożenia.

2. Czynnoci wymagane w przepisach szczególnych jest obowi±zany załatwić:

1) nadawca przesyłki - w miejscu nadania,

2) przewoĽnik - w czasie przewozu,

3) odbiorca - w miejscu przeznaczenia.

Art. 40. 1. Jeżeli warto¶ć przewożonych rzeczy nie wynika z rachunku sprzedawcy lub

dostawcy ani z obowi±zuj±cego cennika, nadawca może zadeklarować ich warto¶ć w licie

przewozowym.

2. W razie deklarowania wartoci przesyłki towarowej maja odpowiednie zastosowanie

przepisy art. 27 ust. 2 i 3.

Art. 41. 1. Nadawca jest obowi±zany oddać przewoĽnikowi rzeczy w stanie umożliwiaj±cym

ich prawidłowy przewóz i wydanie bez ubytku i uszkodzenia.

2. Rzeczy, które ze względu na ich właciwoci wymagaj± opakowania, nadawca jest

obowi±zany oddać przewoĽnikowi w opakowaniu okrelonym w przepisach o normalizacji, a w

razie braku przepisów w tym zakresie - w sposób okrelony przez ministra właciwego do spraw

transportu(15).

Art. 42. 1. PrzewoĽnik może odmówić przyjęcia do przewozu rzeczy, których stan jest

wadliwy lub opakowanie niedostateczne albo nie maj±cych wymaganego opakowania.

2. PrzewoĽnik może uzależnić przyjęcie do przewozu rzeczy, których opakowanie nie

odpowiada warunkom okrelonym w art. 41 lub ze ladami uszkodzenia, od zamieszczenia przez

nadawcę w licie przewozowym odpowiedniego owiadczenia o stanie przesyłki.

Art. 43. Jeżeli umowa lub przepis szczególny nie stanowi± inaczej, czynnoci ładunkowe

należ± odpowiednio do obowi±zków nadawcy lub odbiorcy.

Art. 44. Nadawca i odbiorca s± obowi±zani doprowadzić do czystoci i porz±dku teren oraz

rodek transportowy przewoĽnika zanieczyszczony w zwi±zku z czynnociami ładunkowymi.

Taki sam obowi±zek ci±ży na przewoĽniku, jeżeli dokonuje on czynnoci ładunkowych na terenie

nadawcy lub odbiorcy przesyłki.

Art. 45. (skrelony).

Art. 46. 1. Drogę przewozu przesyłki ustala przewoĽnik, uwzględniaj±c w miarę możliwoci

ż±dania nadawcy.

2. PrzewoĽne oblicza się według odległoci najkrótszej dostępnej drogi przewozu, a jeżeli

uwzględniono ż±danie nadawcy co do drogi dłuższej albo zaszła konieczno¶ć przewozu droga

dłuższa ze względu na właciwoci przesyłki - według rzeczywistej drogi przewozu.

Art. 47. 1. (skrelony).

2. Osobę, która oddaje przewoĽnikowi przesyłkę do przewozu, uważa się za upoważnion±

przez nadawcę do wykonywania wszelkich czynnoci zwi±zanych z zawarciem umowy

przewozu.

3. Dowodem zawarcia umowy przewozu jest potwierdzony przez przewoĽnika list

przewozowy, którym może być także przekaz elektroniczny, wydruk komputerowy lub inny

dokument zawieraj±cy dane okrelone w art. 38. Jeden egzemplarz dokumentu otrzymuje

nadawca.

4. (skrelony).

Art. 48. 1. PrzewoĽnik może sprawdzić, czy przesyłka odpowiada owiadczeniom nadawcy

zawartym w licie przewozowym oraz czy zachowane zostały przepisy dotycz±ce rzeczy

dopuszczonych do przewozu na warunkach szczególnych.

2. Sprawdzenia dokonuje się w obecnoci nadawcy, a jeżeli wezwanie go nie jest możliwe

albo gdy nie zgłosi się w wyznaczonym terminie, przewoĽnik dokonuje sprawdzenia w obecnoci

osób zaproszonych przez siebie do tej czynnoci.

3. Wynik sprawdzenia zamieszcza się w licie przewozowym albo doł±czonym do niego

protokole.

4. W razie stwierdzenia niezgodnoci owiadczeń zawartych w licie przewozowym ze

stanem rzeczywistym przesyłki, koszty sprawdzenia obci±żaj± przesyłkę.

5. W razie ujawnienia rzeczy wył±czonych z przewozu albo niezachowania przepisów

dotycz±cych rzeczy dopuszczonych do przewozu na warunkach szczególnych, stosuje sie

odpowiednio przepisy art. 55.

Art. 49. 1. PrzewoĽnik jest obowi±zany przewieĽć przesyłkę w oznaczonym terminie.

2. Jeżeli nie zachodzi wina przewoĽnika, termin przewozu przesyłki przedłuża się o okres jej

zatrzymania z powodu:

1) sprawdzenia, w którego wyniku stwierdzono niezgodno¶ć z danymi z listu przewozowego,

albo niezachowania przepisów dotycz±cych rzeczy dopuszczonych do przewozu na

warunkach szczególnych,

2) wykonywania czynnoci wymaganych w przepisach szczególnych,

3) zmiany umowy przewozu albo przeszkody w przewozie lub wydaniu przesyłki,

4) przeładowania lub koniecznoci poprawienia załadowania,

5) wykonywania szczególnych czynnoci dotycz±cych przesyłki,

6) ograniczeń wprowadzonych na podstawie art. 8.

3. Jeżeli przewoĽnik nie wykonuje przewozów w dni wolne od pracy, bieg terminu przewozu

zawiesza się na te dni.

4. Przyczynę i czas przedłużenia oraz zawieszenia biegu terminu przewozu przewoĽnik jest

obowi±zany wskazać w licie przewozowym.

5. Jeżeli termin przewozu upływa w godzinach, w których punkt odprawy przewoĽnika nie

jest otwarty dla czynnoci ekspedycyjnych, zakończenie terminu następuje po upływie dwóch

godzin od najbliższego otwarcia punktu dla tych czynnoci.

6. Jeżeli termin przewozu upływa w dniu ustawowo wolnym od pracy, zakończenie terminu

następuje o tej samej godzinie najbliższego dnia roboczego, chyba że przewoĽnik dokonuje

czynnoci ekspedycyjnych równie_ w dniu ustawowo wolnym od pracy.

7. Termin przewozu przesyłki jest zachowany, jeżeli przed jego upływem przewoĽnik:

1) zawiadomił odbiorcę o nadejciu przesyłki, która ma być wydana w punkcie odprawy, i

przygotował ja do odbioru b±dĽ tylko przygotował ja do odbioru, jeżeli nie był obowi±zany

do zawiadomienia,

2) postawił do rozporz±dzenia odbiorcy przesyłkę, która ma być wydana poza punktem

odprawy.

8. (skrelony).

Art. 50. 1. O nadejciu przesyłki do miejsca przeznaczenia przewoĽnik jest obowi±zany

niezwłocznie zawiadomić odbiorcę (awizacja), chyba że przesyłkę dostarczył do lokalu odbiorcy

lub na jego bocznice b±dĽ odbiorca zrzekł się na pimie zawiadomienia. W zawiadomieniu

okrela się datę i godzinę przygotowania przesyłki do odbioru.

2. Na ż±danie odbiorcy przewoĽnik może dokonać wstępnego zawiadomienia o

spodziewanym terminie dostarczenia przesyłki (przedawizacja).

3. (skrelony).

Art. 51. 1. Przez przyjęcie przesyłki i listu przewozowego odbiorca zobowi±zuje się do

zapłaty należnoci ci±ż±cych na przesyłce.

2. Za równoznaczne z wydaniem przesyłki odbiorcy uważa się oddanie jej organowi

państwowemu dokonuj±cemu zajęcia lub konfiskaty na podstawie odpowiedniego tytułu

prawnego; organ ten uiszcza należnoci obci±żaj±ce przesyłkę.

Art. 52. Przesyłkę, która nie nadeszła do miejsca przeznaczenia wskazanego w licie

przewozowym w ci±gu 30 dni od upływu terminu przewozu, uważa się za utracona.

Art. 53. 1. Nadawca może odst±pić od umowy przewozu lub wprowadzić do niej zmiany

ż±daj±c, aby przewoĽnik:

1) zwrócił mu przesyłkę w miejscu nadania,

2) wydał przesyłkę w innym miejscu ni_ miejsce wskazane w licie przewozowym,

3) wydał przesyłkę innej osobie ni_ odbiorca wskazany w licie przewozowym.

2. Odbiorca jest uprawniony do rozporz±dzania przesyłka w sposób okrelony w ust. 1 pkt 2

i 3, jeżeli nadawca nie zastrzegł inaczej w licie przewozowym. Zmianę okrelon± w ust. 1 pkt 2

odbiorca może wprowadzić tylko przed nadejciem przesyłki do miejsca przeznaczenia

wskazanego w licie przewozowym.

3. Nadawca lub odbiorca rozporz±dzaj± przesyłka po przedstawieniu otrzymanego

egzemplarza listu przewozowego, składaj±c odpowiednie owiadczenie pisemne.

4. Uprawnienie nadawcy do rozporz±dzania przesyłka wygasa, gdy odbiorca wprowadził

zmianę umowy przewozu, przyj±ł list przewozowy albo odebrał przesyłkę.

Art. 54. 1. PrzewoĽnik jest obowi±zany do wykonania poleceń nadawcy albo odbiorcy w

zakresie zmiany umowy przewozu, chyba _e:

1) polecenie jest niewykonalne,

2) wykonanie polecenia spowodowałoby zakłócenia w eksploatacji,

3) wykonanie polecenia naruszałoby obowi±zuj±ce przepisy,

4) nie zachowano szczególnych warunków obowi±zuj±cych w tym zakresie.

2. O niemożnoci wykonania polecenia przewoĽnik jest obowi±zany niezwłocznie

zawiadomić uprawnionego.

3. Należnoci wynikłe wskutek zmiany umowy przewozu ponosi odpowiednio nadawca lub

odbiorca zależnie od tego, który z nich wprowadza zmiany.

Art. 55. 1. Nadawca może zamiecić w licie przewozowym wskazówki co do postępowania

z przesyłka na wypadek:

1) przeszkody w przewozie powoduj±cej niemożno¶ć wykonania umowy zgodnie z warunkami

okrelonymi w licie przewozowym,

2) przeszkody w wydaniu powoduj±cej niemożno¶ć wydania przesyłki w miejscu przeznaczenia

odbiorcy okrelonemu w licie przewozowym.

Jeżeli w licie przewozowym brak takich wskazówek, przewoĽnik zwraca się o nie do nadawcy.

2. W razie zmiany drogi przewozu przewoĽnik może pobrać przewoĽne za rzeczywista drogę

przewozu i obowi±zuje go odpowiadaj±cy tej drodze termin przewozu, chyba że przeszkody w

przewozie s± zawinione przez przewoĽnika.

3. W razie usunięcia przeszkody przed otrzymaniem wskazówek od nadawcy, przewoĽnik

kieruje przesyłkę do miejsca przeznaczenia lub wydaje ja odbiorcy, zawiadamiaj±c o tym

nadawcę.

4. Przepis art. 54 ust. 3 stosuje się odpowiednio, chyba _e przeszkody w przewozie lub

wydaniu przesyłki nast±piły z winy przewoĽnika.

Art. 56. (16) Minister właciwy do spraw transportu okreli, w drodze rozporz±dzenia, rodzaj

oraz warunki przewozu rzeczy, które ze względu na kształt, rozmiar lub masę albo drogę

przewozu mog± powodować trudnoci transportowe przy przewozie kolej±, maj±c na uwadze

zapewnienie bezpieczeństwa ruchu kolejowego oraz możliwoci eksploatacyjne.

Rozdział 4

Zabezpieczenie roszczeń i likwidacja przesyłek

Art. 57. 1. PrzewoĽnikowi przysługuje prawo zastawu na przesyłce w celu zabezpieczenia

roszczeń wynikaj±cych z umowy przewozu, z wyj±tkiem przesyłek organów władzy i

administracji państwowej oraz organów wymiaru sprawiedliwoci i cigania.

2. Prawo zastawu może być wykonywane, dopóki przesyłka znajduje się u przewoĽnika lub

u osoby, która ja dzierży w jego imieniu, albo dopóki może ni± rozporz±dzać na podstawie

dokumentów.

3. (skrelony).

Art. 58. 1. PrzewoĽnik likwiduje przesyłkę w razie:

1) braku wykonalnych wskazówek do usunięcia przeszkody w przewozie lub wydaniu

przesyłki,

2) zaginięcia dokumentów przewozowych i braku możliwoci ustalenia osoby uprawnionej do

rozporz±dzania przesyłka.

2. Likwidacji przesyłki dokonuje się w drodze:

1) sprzedaży,

2) nieodpłatnego przekazania właciwej jednostce organizacyjnej,

3) zniszczenia.

3. PrzewoĽnik przystępuje do likwidacji:

1) niezwłocznie po upływie terminu odbioru żywych zwierz±t, rzeczy niebezpiecznych lub

łatwo ulegaj±cych zepsuciu,

2) w pozostałych wypadkach - po upływie 30 dni od terminu odbioru przesyłki, nie wczeniej

jednak ni_ po upływie 10 dni od dnia zawiadomienia uprawnionego o zamierzonej likwidacji

przesyłki.

4. Jeżeli nie ma możliwoci przechowania przesyłki albo przechowanie poci±ga za sob±

koszty zbyt wysokie w stosunku do wartoci przesyłki, przewoĽnik może przyst±pić do likwidacji

przesyłki przed upływem terminów okrelonych w ust. 3 pkt 2.

5. Jeżeli przesyłkę sprzedano, uzyskana kwotę oddaje się uprawnionemu po potraceniu

należnoci przewoĽnika. Jeżeli należnoci przewoĽnika przewyższaj± kwotę uzyskana, różnice

pokrywa uprawniony. Przy obliczaniu różnicy nie uwzględnia się należnoci powstałych z

przyczyn niezależnych od uprawnionego.

6. Sposób likwidacji i warto¶ć przesyłki ustala komisja powołana przez przewoĽnika. Jeżeli

nie ustalono ceny b±dĽ gdy przesyłka zawiera rzeczy niepełnowartociowe, komisja ustala

warto¶ć likwidowanej przesyłki w sposób szacunkowy, w razie potrzeby przy udziale

rzeczoznawcy.

7. Do likwidacji przesyłek maja odpowiednie zastosowanie przepisy o rzeczach

znalezionych.

Rozdział 5 (skrelony).

Rozdział 6

Odpowiedzialno¶ć przewoĽnika z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przewozu osób

 

Art. 62. 1. PrzewoĽnik odpowiada za szkodę, jaka podróżny poniósł wskutek

przedwczesnego odjazdu rodka transportowego.

2. PrzewoĽnik odpowiada za szkodę, jaka poniósł podróżny wskutek opóĽnionego przyjazdu

lub odwołania regularnie kursuj±cego rodka transportowego, jeżeli szkoda wynikła z winy

umylnej lub raż±cego niedbalstwa przewoĽnika.

Art. 63. 1. Za rzeczy, które podróżny przewozi ze sob± pod własnym nadzorem, przewoĽnik

ponosi odpowiedzialno¶ć, jeżeli szkoda powstała z jego winy.

2. PrzewoĽnik odpowiada za przewożone przez podróżnego rzeczy jak za przesyłkę, jeżeli

podróżny umieci je, bez możliwoci sprawowania nad nimi stałego nadzoru, w miejscu

wskazanym przez przewoĽnika lub na ten cel przeznaczonym.

3. Prowadz±cy przedsiębiorstwo eksploatuj±ce rodki transportowe z pomieszczeniami

przeznaczonymi do spania ponosi odpowiedzialno¶ć okrelona w ust. 2 za rzeczy zazwyczaj

wnoszone do takich pomieszczeń. Za inne rzeczy odpowiedzialno¶ć prowadz±cego

przedsiębiorstwo ogranicza się do wypadku, gdy przyj±ł je na przechowanie albo gdy szkoda

wynikła z winy umylnej lub raż±cego niedbalstwa jego lub osoby u niego zatrudnionej.

4. Wysoko¶ć odszkodowania należnego od przewoĽnika albo prowadz±cego

przedsiębiorstwo eksploatuj±ce rodki transportowe z pomieszczeniami przeznaczonymi do

spania za utratę, ubytek lub uszkodzenie rzeczy wymienionych w ust. 1-3 nie może przewyższać

zwykłej wartoci rzeczy.

5. PrzewoĽnik albo prowadz±cy przedsiębiorstwo eksploatuj±ce rodki transportowe z

pomieszczeniami przeznaczonymi do spania nie ponosi odpowiedzialnoci za utratę lub

uszkodzenie pieniędzy, papierów wartociowych i cennych przedmiotów, w szczególnoci

kosztownoci albo przedmiotów maj±cych warto¶ć naukowa lub artystyczna, chyba _e rzeczy te

przyj±ł na przechowanie albo szkoda wynikła z winy umylnej lub raż±cego niedbalstwa jego lub

osoby u niego zatrudnionej.

Art. 64. W grupowych przewozach osób przewoĽnik ponosi odpowiedzialno¶ć wobec

uczestników na zasadach okrelonych w art. 63, a wobec organizatora - na zasadach okrelonych

w art. 62.

Rozdział 7

Odpowiedzialno¶ć przewoĽnika z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przewozu przesyłek

Art. 65. 1. PrzewoĽnik ponosi odpowiedzialno¶ć za utratę, ubytek lub uszkodzenie przesyłki

powstałe od przyjęcia jej do przewozu a_ do jej wydania oraz za opóĽnienie w przewozie

przesyłki.

2. PrzewoĽnik nie ponosi odpowiedzialnoci okrelonej w ust. 1, jeżeli utrata, ubytek lub

uszkodzenie albo opóĽnienie w przewozie przesyłki powstały z przyczyn występuj±cych po

stronie nadawcy lub odbiorcy, nie wywołanych wina przewoĽnika, z właciwoci towaru albo

wskutek siły wyższej. Dowód, że szkoda lub przekroczenie terminu przewozu przesyłki wynikło

z jednej z wymienionych okolicznoci, ci±ży na przewoĽniku.

3. PrzewoĽnik jest zwolniony od odpowiedzialnoci okrelonej w ust. 1, jeżeli utrata, ubytek

lub uszkodzenie przesyłki powstały co najmniej z jednej z następuj±cych przyczyn:

1) nadania pod nazwa niezgodna z rzeczywistoci±, niecisła lub niedostateczna rzeczy

wył±czonych z przewozu lub przyjmowanych do przewozu na warunkach szczególnych albo

niezachowania przez nadawcę tych warunków,

2) braku, niedostatecznoci lub wadliwoci opakowania rzeczy, narażonych w tych warunkach

na szkodę wskutek ich naturalnych właciwoci,

3) szczególnej podatnoci rzeczy na szkodę wskutek wad lub naturalnych właciwoci,

4) ładowania, rozmieszczenia lub wyładowywania rzeczy przez nadawcę lub odbiorcę,

5) przewozu przesyłek, które zgodnie z przepisami lub umowa powinny być dozorowane, jeżeli

szkoda wynikła z przyczyn, którym miał zapobiec dozorca.

4. Jeżeli przewoĽnik na podstawie okolicznoci danego wypadku wykaże, że utrata, ubytek

lub uszkodzenie mogły powstać wskutek co najmniej jednej z przyczyn okrelonych w ust. 3,

domniemywa się, że szkoda z nich wynikła.

Art. 66. 1. PrzewoĽnik nie odpowiada za ubytek przesyłki, której masy i liczby sztuk nie

sprawdził przy nadaniu, jeżeli dostarczy ja bez ladu naruszenia, a w razie przewozu w

zamkniętym rodku transportowym - również z nie naruszonymi plombami nadawcy, chyba że

osoba uprawniona udowodni, że szkoda powstała w czasie od przyjęcia przesyłki do przewozu aż

do jej wydania.

2. Jeżeli przesyłka nadeszła do miejsca przeznaczenia w pojemniku transportowym, nie

naruszonym, zamkniętym przez nadawcę i z nie naruszonymi, założonymi przez niego

plombami, domniemywa się, że szkoda nie nast±piła w czasie przewozu.

Art. 67. 1. Przy przesyłkach, które z powodu swoich właciwoci trac± na masie,

przewoĽnik odpowiada tylko za te cze¶ć ubytku, która przewyższa normy ubytków ustalone

zgodnie z obowi±zuj±cymi przepisami lub zwyczajowo przyjęte, chyba że szkoda nie wynikła z

przyczyn uzasadniaj±cych zastosowanie norm dopuszczalnego ubytku.

Art. 90. W sprawach nie unormowanych w ustawie oraz w przepisach wydanych w jej

wykonaniu i w przepisach szczególnych stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.

2. (17) Minister właciwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właciwym do

spraw gospodarki oraz ministrem właciwym do spraw rolnictwa może okrelić, w drodze

rozporz±dzenia, normy ubytków, o których mowa w ust. 1, maj±c na uwadze właciwo¶ć

przewożonych rzeczy oraz rodzaj rodków transportu.

Art. 68. Jeżeli szkoda powstała tylko czę¶ciowo wskutek okolicznoci, za które przewoĽnik

odpowiada, odpowiedzialno¶ć jego ogranicza się do zakresu, w jakim okolicznoci te przyczyniły

się do powstania szkody.

Art. 69. 1. Na ż±danie uprawnionego przewoĽnik stwierdza w licie przewozowym

niemożno¶ć wydania przesyłki po upływie terminu okrelonego w art. 52, chyba że wczeniej

stwierdzono nieodwracalny charakter utraty.

2. Jeżeli przesyłka zostanie odnaleziona w ci±gu roku od wypłaty odszkodowania,

przewoĽnik powinien niezwłocznie zawiadomić o tym uprawnionego.

3. W terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2,

uprawniony może ż±dać, aby wydano mu odnaleziona przesyłkę w jednym z punktów odprawy

przesyłek za zwrotem otrzymanego od przewoĽnika odszkodowania. W takim wypadku

uprawniony zachowuje roszczenia z tytułu zwłoki w przewozie.

4. Jeżeli odnalezienie nast±piło po upływie roku albo uprawniony nie zgłosił się w terminie

okrelonym w ust. 3, przesyłka ulega likwidacji.

Art. 70. PrzewoĽnik ponosi odpowiedzialno¶ć za szkody wynikłe wskutek niewykonania lub

nienależytego wykonania polecenia zmiany umowy przewozu, chyba że zachodz± okolicznoci

wymienione w art. 54 ust. 1 i 2.

Rozdział 8

Odpowiedzialno¶ć z innych tytułów

Art. 71. PrzewoĽnik odpowiada za szkodę wynikła z utraty, niewykorzystania lub

nienależytego wykorzystania dokumentów wymienionych w licie przewozowym i do tego listu

doł±czonych albo złożonych u przewoĽnika, chyba że nie ponosi winy.

Art. 72. (18) 1. Nadawca ponosi odpowiedzialno¶ć za szkodę wynikła z:

1) podania w licie przewozowym lub w innej formie wskazań i owiadczeń niezgodnych z

rzeczywistoci± i niecisłych, niedostatecznych lub wpisanych w niewłaciwym miejscu, a

także za brak, niekompletno¶ć lub nieprawidłowo¶ć dokumentów wymaganych w przepisach

szczególnych,

2) wadliwego stanu przesyłki, braku lub niewłaciwego opakowania albo nienależytego

wykonania czynnoci ładunkowych.

2. Nadawca przesyłki w transporcie drogowym rzeczy odpowiada za wszelkie koszty, jakie

mógłby ponie¶ć przewoĽnik na skutek niecisłoci lub niedostatecznoci danych, o których mowa

w ust. 1 pkt 1.

3. Nadawca ponosi także koszty zwi±zane z przeładunkiem przesyłki w przypadku, gdy dane

dotycz±ce masy przesyłki, zawarte w licie przewozowym, s± niezgodne ze stanem faktycznym.

Art. 73. Za uszkodzenie mienia przewoĽnika spowodowane czynnociami ładunkowymi

ponosi odpowiedzialno¶ć odpowiednio nadawca lub odbiorca.

Rozdział 9

Ustalenie stanu przesyłki, dochodzenie roszczeń

Art. 74. 1. Jeżeli przed wydaniem przesyłki okaże się, że doznała ona ubytku lub

uszkodzenia, przewoĽnik ustala niezwłocznie protokolarnie stan przesyłki oraz okolicznoci

powstania szkody. PrzewoĽnik wykonuje te czynnoci także na ż±danie uprawnionego, jeżeli

twierdzi on, że przesyłka jest naruszona.

2. Ustalenia protokolarne powinny być dokonane w obecnoci uprawnionego, a jeżeli

wezwanie go nie jest możliwe albo nie zgłosi się on w wyznaczonym terminie, przewoĽnik

dokonuje ustaleń w obecnoci osób zaproszonych przez siebie do tej czynnoci.

3. Jeżeli po wydaniu przesyłki ujawniono ubytek lub uszkodzenie nie daj±ce się z zewn±trz

zauważyć przy odbiorze, przewoĽnik ustala stan przesyłki na ż±danie uprawnionego zgłoszone

niezwłocznie po ujawnieniu szkody, nie póĽniej jednak niż w ci±gu 7 dni od dnia odbioru

przesyłki.

4. Protokół podpisuj± osoby uczestnicz±ce w ustaleniu stanu przesyłki. Jeżeli uprawniony nie

zgadza się z treci± protokołu, może zamiecić w nim zastrzeżenie z uzasadnieniem; w razie

odmowy podpisania protokołu przez uprawnionego przewoĽnik stwierdza w nim fakt i przyczyny

odmowy. Uprawniony otrzymuje bezpłatnie egzemplarz protokołu.

5. Jeżeli ustalenia protokolarne, podjęte na ż±danie uprawnionego, nie wykaż± szkody w

przesyłce albo wykaż± jedynie szkodę stwierdzona już uprzednio przez przewoĽnika, uprawniony

ponosi opłaty okrelone w taryfie.

6. W razie trudnoci w ustaleniu danych dotycz±cych czasu, rodzaju, rozmiarów lub

przyczyny szkody, dane te okrela rzeczoznawca powołany przez przewoĽnika w porozumieniu z

uprawnionym.

Art. 75. 1. Dochodzenie roszczeń w postępowaniu sadowym na podstawie ustawy lub

przepisów wydanych w jej wykonaniu przysługuje uprawnionemu po bezskutecznym

wyczerpaniu drogi reklamacji, przewoĽnikowi za- po bezskutecznym wezwaniu zobowi±zanego

do zapłaty.

2. Reklamacje lub wezwanie do zapłaty uważa się za bezskuteczne, jeżeli dłużnik nie

zapłacił dochodzonych należnoci w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia reklamacji lub

wezwania do zapłaty.

3. Roszczenia przeciwko przewoĽnikowi przysługuj±:

1) z tytułu umowy przewozu osób, zabieranych przez nie rzeczy oraz z tytułu umowy przewozu

przesyłek bagażowych - podróżnemu, a przy przewozie grupowym - organizatorowi i

uczestnikom, z tym że:

a) organizator jest uprawniony do dochodzenia roszczeń z tytułu niewykonania lub

nienależytego wykonania umowy przewozu grupowego, umowy o przewóz przesyłki

bagażowej (art. 32), jak również roszczeń o różnice należnoci, z wyj±tkiem roszczeń

przysługuj±cych uczestnikowi (lit. b),

b) uczestnik jest uprawniony do dochodzenia roszczeń z tytułu szkód, różnicy należnoci w

zwi±zku z przewozem zabranych przez siebie rzeczy oraz indywidualnie zawartej umowy

przewozu przesyłki bagażowej,

2) z tytułu umowy przewozu przesyłek towarowych:

a) o zwrot należnoci lub jej czę¶ci - nadawcy lub odbiorcy zależnie od tego, który z nich

dokonał zapłaty,

b) o inne roszczenia z tytułu umowy przewozu - nadawcy lub odbiorcy zależnie od tego,

któremu z nich przysługuje prawo rozporz±dzania przesyłka,

3) z tytułu innych stosunków prawnych okrelonych w ustawie lub przepisach wydanych w jej

wykonaniu - podmiotowi takiego stosunku.

Art. 76. Przyjęcie przesyłki przez uprawnionego bez zastrzeżeń powoduje wyganięcie

roszczeń z tytułu ubytku lub uszkodzenia, chyba że:

1) szkodę stwierdzono protokolarnie przed przyjęciem przesyłki przez uprawnionego,

2) zaniechano takiego stwierdzenia z winy przewoĽnika,

3) ubytek lub uszkodzenie wynikło z winy umylnej lub raż±cego niedbalstwa przewoĽnika,

4) szkodę nie daj±c± się z zewn±trz zauważyć uprawniony stwierdził po przyjęciu przesyłki i w

terminie 7 dni zaż±dał ustalenia jej stanu oraz udowodnił, _e szkoda powstała w czasie

miedzy przyjęciem przesyłki do przewozu a jej wydaniem.

Art. 77. 1. Z zastrzeżeniem ust. 2 oraz art. 78 roszczenia dochodzone na podstawie ustawy

lub przepisów wydanych w jej wykonaniu przedawniaj± się z upływem roku.

2. Roszczenia z tytułu zwłoki w przewozie, która nie spowodowała ubytku lub uszkodzenia

przesyłki, przedawniaj± się z upływem 2 miesięcy od dnia wydania przesyłki.

3. Przedawnienie biegnie dla roszczeń z tytułu:

1) utraty przesyłki - od dnia, w którym uprawniony mógł uznać przesyłkę za utracona,

2) ubytku, uszkodzenia lub zwłoki w dostarczeniu - od dnia wydania przesyłki,

3) szkód nie daj±cych się z zewn±trz zauważyć - od dnia protokolarnego ustalenia szkody,

4) zapłaty lub zwrotu należnoci - od dnia zapłaty, a gdy jej nie było - od dnia, w którym

powinna była nast±pić,

5) niedoboru lub nadwyżki przy likwidacji przesyłek - od dnia dokonania likwidacji,

6) innych zdarzeń prawnych - od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

4. Bieg przedawnienia zawiesza się na okres od dnia wniesienia reklamacji lub wezwania do

zapłaty do dnia udzielenia odpowiedzi na reklamacje lub wezwania do zapłaty i zwrócenia

zał±czonych dokumentów, najwyżej jednak na okres przewidziany do załatwienia reklamacji lub

wezwania do zapłaty.

Art. 78. 1. Roszczenia przysługuj±ce przewoĽnikowi przeciwko innym przewoĽnikom (art. 5

i 6) przedawniaj± się z upływem 6 miesięcy od dnia, w którym przewoĽnik naprawił szkodę, albo

od dnia, w którym wytoczono przeciwko niemu powództwo.

2. Do roszczeń okrelonych w ust. 1 przepisu art. 75 ust. 1 nie stosuje się.

Art. 79. (19) Minister właciwy do spraw transportu okreli, w drodze rozporz±dzenia:

1) szczegółowy tryb i sposób ustalania stanu przesyłek,

2) warunki, jakim powinny odpowiadać reklamacje i wezwania do zapłaty z tytułu przewozu

osób i przesyłek oraz tryb postępowania reklamacyjnego

- maj±c na uwadze zapewnienie sprawnego i terminowego dochodzenia roszczeń.

Rozdział 10

Odszkodowania

Art. 80. 1. Wysoko¶ć odszkodowania za utratę lub ubytek przesyłki nie może przewyższać

wartoci, która ustala się na podstawie i w następuj±cej kolejnoci:

1) ceny wskazanej w rachunku dostawcy lub sprzedawcy albo

2) ceny wynikaj±cej z cennika obowi±zuj±cego w dniu nadania przesyłki do przewozu b±dĽ

3) wartoci rzeczy tego samego rodzaju i gatunku w miejscu i czasie ich nadania.

2. W razie niemożnoci ustalenia wysokoci odszkodowania w sposób okrelony w ust. 1,

wysoko¶ć te ustala rzeczoznawca.

3. W razie utraty przesyłki z deklarowana wartoci± należy się odszkodowanie w wysokoci

deklarowanej, a w razie ubytku - w odpowiedniej czę¶ci, chyba że przewoĽnik udowodni, że

warto¶ć deklarowana przewyższa warto¶ć ustalona w sposób okrelony w ust. 1.

Art. 81. 1. W razie uszkodzenia przesyłki odszkodowanie ustala się w wysokoci

odpowiadaj±cej procentowemu zmniejszeniu się wartoci.

2. Wysoko¶ć odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, nie może jednak przewyższać kwoty

odszkodowania przysługuj±cego za:

1) utratę całej przesyłki, jeżeli doznała ona obniżenia wartoci wskutek uszkodzenia,

2) ubytek tej czę¶ci przesyłki, która doznała obniżenia wartoci wskutek uszkodzenia.

Art. 82. Oprócz odszkodowań okrelonych w art. 80 i 81 przewoĽnik jest obowi±zany

zwrócić przewoĽne i inne koszty zwi±zane z przewozem przesyłki:

1) w razie utraty - w pełnej wysokoci,

2) w razie ubytku - w odpowiedniej czę¶ci,

3) w razie uszkodzenia - w wysokoci odpowiadaj±cej procentowi obniżenia wartoci przesyłki

wskutek uszkodzenia.

Art. 83. 1. Jeżeli wskutek zwłoki w przewozie powstała szkoda inna ni_ w przesyłce,

przewoĽnik jest obowi±zany do zapłacenia odszkodowania do wysokoci podwójnej kwoty

przewoĽnego.

2. Jeżeli wskutek zwłoki w przewozie powstała równie_ szkoda w przesyłce, odszkodowanie

ustalone według przepisów art. 81 przysługuje niezależnie od odszkodowania okrelonego w ust.

1.

Art. 84. Odszkodowanie za szkody spowodowane niewykonaniem lub nienależytym

wykonaniem polecenia zmiany umowy przewozu nie może przewyższać wysokoci

odszkodowania przysługuj±cego w razie utraty przesyłki (art. 80).

Art. 85. Odszkodowanie za szkody spowodowane utrata, niewykorzystaniem lub

nienależytym wykorzystaniem przez przewoĽnika dokumentów oddanych mu przez nadawcę nie

może przewyższać wysokoci poniesionych strat.

Art. 86. Przewidziane w ustawie ograniczenia wysokoci odszkodowania nie maja

zastosowania, jeżeli szkoda wynikła z winy umylnej lub raż±cego niedbalstwa przewoĽnika.

Art. 87. 1. Kwoty przysługuj±ce z tytułu nie zapłaconych należnoci, odszkodowań i

wyrównania różnic należnoci - podlegaj± oprocentowaniu w wysokoci ustawowej.

2. Odsetki oblicza się:

1) z tytułu nie zapłaconych należnoci - od dnia, w którym należno¶ć powinna być zapłacona,

2) z innych tytułów - od dnia wniesienia reklamacji lub doręczenia wezwania do zapłaty.

Rozdział 11

Zmiany w przepisach obowi±zuj±cych oraz przepisy szczególne, przejciowe i końcowe

Art. 88. 1. W ustawie z dnia 27 listopada 1961 r. o transporcie drogowym i spedycji

krajowej (Dz. U. Nr 53, poz. 297) art. 5 i 40 skrela się.

2. (20) (skrelony).

3. Do czasu uregulowania spraw dotycz±cych najmu pojazdów, usług spedycyjnych oraz

czynnoci ładunkowych, nie dłużej jednak ni_ do dnia 31 grudnia 1985 r., Minister Komunikacji

może utrzymać w mocy niektóre przepisy rozporz±dzeń wydanych lub utrzymanych w mocy na

podstawie upoważnień zawartych w przepisach, o których mowa w ust. 1 i 2.

Art. 89. (skrelony).

Art. 90. W sprawach nie unormowanych w ustawie oraz w przepisach wydanych w jej

wykonaniu i w przepisach szczególnych stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.

Art. 91. Do przewozów międzynarodowych w żegludze ródl±dowej, do konosamentu,

awarii wspólnej oraz czarteru na czas stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu morskiego.

Art. 92. (21) (skrelony).

Art. 93. Do stosunków prawnych powstałych przed dniem wejcia w życie ustawy stosuje

się przepisy dotychczasowe.

Art. 94. Traci moc dekret z dnia 24 grudnia 1952 r. o przewozie przesyłek i osób kolejami

(Dz. U. z 1953 r. Nr 4, poz. 7).

Art. 95. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1985 r..

 

 

   
Obiekty logistyczne
OBSŁUGA LOGISTYCZNA W BŁONIU k. WARSZAWY
CENTRUM LOGISTYCZNE WARSZAWA OKĘCIE
CENTRUM LOGISTYCZNE WARSZAWA BIELANY
HALA Z OBSŁUGˇ LOGISTYCZNˇ W OKOLICY WARSZAWY
CENTRUM LOGISTYCZNE NA WARSZAWSKIEJ PRADZE
CENTRUM PIOTRKÓW
MAGAZYN Z OBSŁUGˇ PIASECZNO
CENTRUM LOGISTYCZNE OŻARÓW
USŁUGI LOGISTYCZNE CENTRALNA POLSKA - PIOTRKÓW
OPERATOR LOGISTYCZNY GDAŃSK
USŁUGI LOGISTYCZNE ¦LˇSK - RYBNIK
CENTRUM DYSTRUBUCYJNE W PODWARSZAWSKICH JANKACH
MAGAZYNY Z OBSŁUGˇ W TORUNIU
USŁUGI LOGISTYCZNE W BĘDZINIE
CENTRUM LOGISTYCZNE W POZNANIU
CENTRUM LOGISTYCZNO-MAGAZYNOWE BRONISZE
ogłoszenia dla logistyka
hale do magazynowania, dystrybucji umowa najmu lub dzierżawy także sprzedaż
hale magazynowo produkcyjne wynajem lub sprzedaż wraz z działkami
hale parki centra logistyczne do wynajęcia i sprzedaży
hale pod logistykę, magazynowanie, składowanie wynajem lub sprzedaż natychmiast
hale Toruń możesz kupić wynaj±ć
logistyka magazynowa można kupić naj±ć
magazyny Piaseczno, Ożarów, Błonie, Teresin, Piotrków oddam w najem przez Jartom
magazyny Pruszków, Piastów, Ożarów zapytaj o wynajęcie lub zbycie
magazyny Wrocław, K±ty Wrocławskie do najmu lub sprzedania
platformy logistyczne posiadamy do wynajęcia przez Jartom
parki dystrybucyjne biura nieruchomo¶ci
budownictwo obiekty magazynowe
firma budowlane samodzielne budynki biuro z hal±
budowa dla inwestora hale D±browa Górnicza, Tychy, Chorzów
konstrukcje zakłady przemysłowe i magazyny
nowe inwestycje hale na zastosowania specjalne
_ składowanie
___ magazyny Poznań
do wynajęcia_ centra dystrybucyjne
wynajem __ magazyny wielofunkcyjne
hale nadaj±ce się na produkcję i magazyny hale
parki dystrybucyjne wynajem __
wszystkie ogłoszenia »
2006 © JARTOM; Wszystkie prawa zastrzeżone
Serwisy JARTOM wykorzystuj± pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie.
Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatno¶ci.
Akceptuję politykę prywatno¶ci
zamknij